Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Dane techniczne polskich autobusów.

Moderatorzy: Leszek Matula, TFZ

takcigoniepodam
Ekspert BusForum
Ekspert BusForum
 
Posty: 728
Dołączył: czwartek, 22 listopada 2007, 18:45

Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez takcigoniepodam » poniedziałek, 15 marca 2010, 23:45

Od kilku dni zamiast witryny http://historia.autosan.pl pojawia się komunikat o zabronionym dostepie! Czy ktos z Was wie co sie stalo z tą witryną?
TFZ
<b>Moderator <i>BusForum</b></i>
 
Posty: 2232
Dołączył: czwartek, 16 października 2003, 02:00
Lokalizacja: Warszawa
Avatar użytkownika

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez TFZ » wtorek, 16 marca 2010, 09:33

Nie witryną a stroną. Próbowałeś wejść przez główną?
Tadeusz Franciszek Zieliński***t.zielinski[małpa]transinfo.pl
takcigoniepodam
Ekspert BusForum
Ekspert BusForum
 
Posty: 728
Dołączył: czwartek, 22 listopada 2007, 18:45

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez takcigoniepodam » wtorek, 16 marca 2010, 09:52

[quote="TFZ"]Nie witryną a stroną. Próbowałeś wejść przez główną?


Jest i "witryna internetowa" jak i "strona internetowa" ;)

Co rozumiesz przez główną? Główną tej strony czy witryny autosan.pl? Próbowałem dostać sie przez główną historia.autosan.pl. Na autosan.pl w historii jest tylko króciótkie info + pare fotek.

Po poludniu wysle maila do admina autosan.pl. ;)
Dzulikiewicz
 
Posty: 43
Dołączył: wtorek, 22 lutego 2005, 22:03
Avatar użytkownika

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez Dzulikiewicz » sobota, 27 marca 2010, 21:01

[quote="takcigoniepodam"]Po poludniu wysle maila do admina autosan.pl. ;)

I co odpisał?
takcigoniepodam
Ekspert BusForum
Ekspert BusForum
 
Posty: 728
Dołączył: czwartek, 22 listopada 2007, 18:45

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez takcigoniepodam » sobota, 27 marca 2010, 21:37

[quote="Dzulikiewicz"]I co odpisał?


Jak do tej pory nic od nich nie przyszło. :((

Jedyna zmiana to po wejsciu na historia.autosan.pl przenosi na jedna z podstron oficjalnej strony Autosana.

Czyzby to byl koniec tej świetnej inicjatywy jaką była strona o historii tej firmy wykonana przez miłośników. :((

A może ta strona jest już w innym miejscu w Sieci?
DECO
Weteran BusForum
Weteran BusForum
 
Posty: 182
Dołączył: piątek, 13 października 2006, 17:03
Avatar użytkownika

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez DECO » wtorek, 13 kwietnia 2010, 19:53

Wydaje mi się, że wygasła im umowa na serwerze, na którym była owa stronka. A szkoda, bo można było zobaczyć wiele ciekawych rzeczy. Od tych miłośników powinien brać przykład Autosan (oficjalna strona), gdzie np. aktualności są z 2009r.
POLSKIE AUTOBUSY SĄ THE BEST
mistrz
 
Posty: 1
Dołączył: wtorek, 1 czerwca 2010, 20:52

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez mistrz » środa, 2 czerwca 2010, 20:02

Strona jest już dostępna.
takcigoniepodam
Ekspert BusForum
Ekspert BusForum
 
Posty: 728
Dołączył: czwartek, 22 listopada 2007, 18:45

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez takcigoniepodam » środa, 2 czerwca 2010, 23:15

[quote="mistrz"]Strona jest już dostępna.


To jest świetna wiadomość. Miejmy nadzieję iż wspaniali autorzy wkrótce umieszczą na niej nowinki z Sanoka. A w czasie kiedy witryna byla offline pojawilo sie ich kilka. :)
Dzulikiewicz
 
Posty: 43
Dołączył: wtorek, 22 lutego 2005, 22:03
Avatar użytkownika

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez Dzulikiewicz » niedziela, 16 stycznia 2011, 18:07

Znowu nie działa. :evil:
DECO
Weteran BusForum
Weteran BusForum
 
Posty: 182
Dołączył: piątek, 13 października 2006, 17:03
Avatar użytkownika

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez DECO » niedziela, 1 stycznia 2012, 19:17

Miły prezent :D
http://autosan.zs.pl/
POLSKIE AUTOBUSY SĄ THE BEST
kulikowski
Ekspert BusForum
Ekspert BusForum
 
Posty: 936
Dołączył: sobota, 17 marca 2007, 01:10
Lokalizacja: Warszawa
Avatar użytkownika

Twórcy Autosana

Postprzez kulikowski » niedziela, 29 kwietnia 2012, 17:34

Walenty Lipiński (1813-1898)

[img]http://www.zs3.sanok.pl/strona/images/patroni/Walenty_Lipinski.jpg[/img] [url=http://212.182.80.149/wmm/(S(yzmfks55gx1khvqaogg41d45)A(IL54kTZYzQEkAAAAMDY5OGQyMmUtMWVlNy00NGU0LWJlMzgtNDZkN2JjMTc2MWNl_z0Q43R-MGNTY-6KhKJBtCMwGgE1))/Data/artykuly/278.jpg][img]http://212.182.80.149/wmm/(S(yzmfks55gx1khvqaogg41d45)A(IL54kTZYzQEkAAAAMDY5OGQyMmUtMWVlNy00NGU0LWJlMzgtNDZkN2JjMTc2MWNl_z0Q43R-MGNTY-6KhKJBtCMwGgE1))/Data/artykuly/278_min.jpg[/img][/url] [url=http://212.182.80.149/wmm/(S(yzmfks55gx1khvqaogg41d45)A(IL54kTZYzQEkAAAAMDY5OGQyMmUtMWVlNy00NGU0LWJlMzgtNDZkN2JjMTc2MWNl_z0Q43R-MGNTY-6KhKJBtCMwGgE1))/data/fck/Fot.%202_2.jpg][img]http://212.182.80.149/wmm/(S(yzmfks55gx1khvqaogg41d45)A(IL54kTZYzQEkAAAAMDY5OGQyMmUtMWVlNy00NGU0LWJlMzgtNDZkN2JjMTc2MWNl_z0Q43R-MGNTY-6KhKJBtCMwGgE1))/data/fck/Fot.%202_2_min.jpg[/img][/url] [img]http://212.182.80.149/wmm/(S(yzmfks55gx1khvqaogg41d45)A(IL54kTZYzQEkAAAAMDY5OGQyMmUtMWVlNy00NGU0LWJlMzgtNDZkN2JjMTc2MWNl_z0Q43R-MGNTY-6KhKJBtCMwGgE1))/data/fck/medal.jpg[/img]
[quote]Walenty Lipiński (1813-1898) założyciel warsztatu, który zapoczątkował powstanie dużej fabryki autobusów w Sanoku przy ulicy nazwanej jego nazwiskiem rodowym.

Założycielami pierwszego warsztatu kotlarskiego w roku 1832, który dał początek dzisiejszej fabryce Autosan byli uczestnicy powstania listopadowego, a pochodzący z Koprzywnicy koło Sandomierza ? Walenty Lipiński i Mateusz Beksiński.

W początkowym okresie istnienia warsztat ślusarsko-kotlarski ?na Stawisku? w Sanoku wytwarzał niezbyt skomplikowane części oraz wyposażenie dla browarów i gorzelni.
Z czasem obok kotlarstwa powstały kolejno kowalstwo, ślusarstwo i tokarstwo, a asortyment wytwarzanych wyrobów powiększał się o narzędzia kowalskie (młoty, kowadła i szczypce) oraz o prosty sprzęt rolniczy (brony, pługi itp.).
W latach siedemdziesiątych XIX wieku warsztat, zachowując uprzedni profil produkcyjny, rozpoczął produkcję narzędzi dla kopalnictwa naftowego. Kopalnie i rafinerie otrzymują formy odlewnicze, nitowane zbiorniki, małe konstrukcje stalowe, koła zębate, wielokrążki czy haki. Przy ciągle rozwijającym się przemyśle naftowym rosło zapotrzebowanie na narzędzia wiertnicze.
Rozwój warsztatu przypadł na okres zarządzania nim przez Kazimierza, syna Walentego Lipińskiego. Przejmując sukcesję w 1886 roku Kazimierz przystąpił do rozszerzenia warsztatu na przedsiębiorstwo fabryczne wchodząc w spółkę z czeskim przemysłowcem Janem Schenkiem. Nie funkcjonowała ona długo. Spłacony przez Lipińskiego Schenk wraca do Pragi. Kazimierz zostaje właścicielem fabryki, w której wzrasta produkcja narzędzi wiertniczych oraz powstają nowe specjalności. Oprócz istniejących specjalności dochodzą kolejno kotlarnia, odlewnia żelaza i metali kolorowych oraz stolarnia, a fabryka rozpoczyna produkcję coraz bardziej skomplikowanych wyrobów.
Liczne zamówienia spowodowały, że Kazimierz Lipiński musiał sukcesywnie unowocześniać zakład. W celu uzyskania niezbędnych kapitałów przy poparciu Banku Krajowego przyczynił się do powstania Pierwszego Galicyjskiego Towarzystwa Akcyjnego Budowy Maszyn i Wagonów.
Równocześnie przystąpiono do budowy nowej fabryki zakupując 8 mórg gruntów z folwarku miejskiego w Posadzie Olchowskiej za 48 000 złr. Budowę zakończono w 1897 r., na miejscu, gdzie znajduje się ona do dziś.

Na łamach ?Tygodnika Ziemi Sanockiej? od kilku lat pojawiały się wiadomości, że fabryce wagonów grozi likwidacja, a raczej przeniesienie jej do innego miasta. Stało się to realne, gdy zakład przekształcił się w spółkę akcyjną i Kazimierz Lipiński przestał mieć wpływ na jej losy. Akcje towarzystwa dawały ich właścicielom niskie dywidendy. Na walnym zgromadzeniu Pierwszego Galicyjskiego Towarzystwa Akcyjnego Budowy Maszyn i Wagonów w Sanoku, które odbyło się 27 września 1913 roku we Lwowie, podjęto uchwałę o fuzji zakładu z CK Uprzywilejowaną Fabryką Maszyn L. Zieleniewskiego w Krakowie oraz z Fabryką Maszyn A. Lubomirskiego we Lwowie i utworzeniu Krakowskiego Towarzystwa Akcyjnego. W dniu 26 stycznia 1914 roku odbyło się walne zgromadzenie akcjonariuszy tych trzech fabryk we Lwowie, gdzie dokonano fuzji. Sporządzona analiza rentowności fabryki sanockiej dała wynik ujemny. Uznano, że olbrzymie koszty wynoszące 340 000 koron rocznie, można obniżyć przez modernizację parku maszynowego oraz zmniejszenie kosztów transportu surowców, paliw i gotowych wyrobów. To zaś można było osiągnąć przez przeniesienie fabryki do Krakowa, Trzebini lub Oświęcimia. Tę smutną konieczność potwierdził sanockiej delegacji prezes nowego towarzystwa - Ludwik Zieleniewski.
W Sanoku powiało grozą. Zawiązał się komitet robotniczy, który wraz z władzami miasta i Radą Gminy Posada Olchowska postanowił za wszelką cenę utrzymać fabrykę. Wystosowano protest do zarządu Krakowskiego Towarzystwa Akcyjnego. Likwidacja fabryki niosła zwolnienie 1200 robotników.
Protest robotników i władz miejskich zakończył się połowicznym sukcesem. Nastąpiła restrukturyzacja fabryki sanockiej. W wyniku reorganizacji działy: maszynowy, motorowy, odlewnia, konstrukcje stalowe i narzędzia wiertnicze zostały przeniesione do Krakowa, natomiast w Sanoku pozostawiono produkcję taboru szynowego.
Podczas pierwszej wojny światowej wojska rosyjskie zajmują fabrykę na warsztaty naprawcze, stajnie i magazyny.
Po zakończeniu działań wojennych, w latach 1918-1920, produkcja pozostaje na niskim poziomie. Szybki rozwój fabryki zaczyna się od 1920 roku, szczególnie w zakresie wagonów szynowych, niestety zahamowany postępującym bezrobociem.
Fabryka wagonów przeżywała różne okresy, a także jej nazwa ulegała modyfikacjom: potocznie zwana byłą fabryką wagonów lub ?Sanowagiem?.
Dla ciekawości podajemy, że ?Sanowag? zatrudniał u zarania niepodległości 338 robotników, ale już w 1923 roku pracowało 1734. Dobra passa dla fabryki skończyła się w 1924 roku, kiedy zredukowano załogę do 900 osób, by w dwa lata później podnieść stan osobowy do 1200.
Przełomowym momentem w rozwoju fabryki był rok 1928, w którym doszło do fuzji dwóch spółek akcyjnych: Zieleniewski w Krakowie, Lwowie i Sanoku z Fitzner-Gamper z Sosnowca, Siemianowic i Dąbrowy. Fabryki nowej spółki produkowały mosty kolejowe, różne konstrukcje przemysłowe, zbiorniki stacjonarne na wodę i gaz, różne systemy kotłów, konstrukcje stalowe związane z instalacją kotłów, a więc i armaturę, obrabiarki, maszyny do formowania, słupy do przewodów elektrycznych, kompletne urządzenia dla gorzelni, drożdżarni, rafinerii, centralne ogrzewanie oraz wagony wszelkich typów.
Na zamówienie nielicznych wówczas w Polsce linii komunikacji autobusowej fabryka sanocka wykonała w latach 1928-29 pierwsze 15 autobusów o szkieletach drewnianych pokrytych blachą na importowanych podwoziach włoskiej ?Lancii?.
Po światowym kryzysie, który odbił się niekorzystnie i na sanockiej fabryce, dopiero w 1933 roku podjęto starania w celu uruchomienia produkcji samochodów, traktorów i czołgów. Projekt ten upadł w związku z ustanowieniem Państwowego Zakładu Inżynierii jako generalnego producenta sprzętu motoryzacyjnego dla wojska. Poważną rolę w utrzymywaniu produkcji były zamówienia na hamulce i urządzenia dla kolejnictwa oraz stopniowy wzrost zamówień na wagony kolejowe.
Masowe zwolnienia z pracy, trudna sytuacja życiowa rodzin doprowadziły do gwałtownego zbiorowego protestu, który - jak na sanockie warunki ? rozmiary dużej manifestacji, miał miejsce 6 marca 1930 roku.
Produkcja w kwietniu 1934 roku zamarła. W fabryce pozostała obsługa do konserwowania parku maszynowego i utrzymania porządku. Dopiero pod koniec 1934 roku fabryka otrzymała zamówienia na budowę nowych wagonów czteroosiowych osobowych, turystycznych i pocztowo-bagażowych oraz podwójnych wagonów doczepnych z automatycznym otwieraniem drzwi dla zelektryfikowanego węzła warszawskiego.
Od 1935 roku fabryka pracuje nad zamówieniami wojskowymi. Od Kierownictwa Zaopatrzenia Broni Pancernej wpłynęły zamówienia na przyczepy do ewakuacji czołgów typu 7TP i 250 kuchni polowych. Realizację tych zamówień przerywa wojna. Tuż przed wybuchem wojny, również na zamówienia wojskowe, fabryka rozpoczyna produkcję dwuosiowych wagonów sanitarno-ratunkowych.
W latach 1939-1944 sanocka fabryka pod nazwą ?Zieleniewski Maschinen und Waggonbau-Gesellschaft m.b.H.? w Krakowie, wykonała łącznie ponad 5 tysięcy nowych wagonów, naprawiła ponad tysiąc wagonów uszkodzonych, oraz wykonała ponad 180 tysięcy sztuk noszy sanitarnych dla rannych żołnierzy armii niemieckiej. Ponadto po najeździe hitlerowskich Niemiec na Związek Sowiecki w 1941 roku na terenie fabryki wykonywane były remonty czołgów i samochodów pancernych na potrzeby frontu wschodniego. Wycofujące się wojska niemieckie zniszczyły fabrykę w 80 procentach.
Zakład samorzutnie zaczęli odgruzowywać byli pracownicy. Było ich niewielu, bez wsparcia finansowego, lecz własną pracą dźwigali z gruzów swoją fabrykę. Na efekty nie trzeba było długo czekać, już w pierwszej połowie października 1944 roku zrealizowano zamówienie wojskowe na wykonanie 50 tysięcy sztuk klamer potrzebnych do odbudowy zniszczonych mostów. Za pierwszym zamówieniem wpłynęły dalsze.
Robiono wszystko: wiadra, noże, widelce, popielniczki, szufelki do mąki, siekiery, pługi, brony, zawiasy, piecyki do ogrzewania, gwoździe, okucia budowlane, wózki dla jednostek wojskowych; łopatki do węgla, podkowy itp. Jednym słowem wszystko to, na co był w owym czasie największy popyt i co można było wykonać z odzyskanych materiałów.
W drugiej połowie stycznia 1945 roku zdołano nawiązać kontakt z PKWN w Lublinie sygnalizując rozpoczęcie produkcji w Sanockiej Fabryce Wagonów w Sanoku i uzyskując pierwsze zamówienie na wagony.
W czerwcu 1945 r. fabryka zostaje przejęta pod zarząd Zjednoczenia Przemysłu Taboru i Sprzętu Kolejowego ?Tasko? w Poznaniu, a niedługo potem spisana zostaje umowa między Ministerstwem Komunikacji a Sanocką Fabryką Wagonów ?Sanowag? na remont 500 wagonów towarowych otwartych i krytych oraz budowę nowych wagonów-węglarek.
Natomiast od 1946 roku powrócono do produkcji wagonów kolejowych, wózków towarowo-roboczych, naprawiano samochody wojskowe, wykonano szereg instalacji centralnego ogrzewania gazowego dla szkół i małych zakładów oraz narzędzia rolnicze i sprzęt gospodarstwa domowego. Taki profil produkcji wynikał z roli ?Sanowag?- u, jako jednego z nielicznych zakładów branży metalowej w tym regionie. Oprócz wagonów fabryka sanocka produkowała również miejskie środki transportu szynowego, jakim były wagony doczepne i silnikowe, popularnie zwane tramwajami. Już w listopadzie 1946 roku fabrykę sanocką opuszcza setny wagon. Do końca 1948 roku wykonano ich jeszcze 2520 sztuk. Produkcja wagonów, mimo bogatej, przedwojennej tradycji, staje się nieopłacalna ze względu na prymitywne metody wytwarzania. Zostaje ona przeniesiona do Wrocławia, Zielonej Góry i Poznania.
Produkcja wagonów, mimo bogatej, przedwojennej tradycji, staje się nieopłacalna ze względu na prymitywne metody wytwarzania. Zostaje ona przeniesiona do Wrocławia, Zielonej Góry i Poznania.


źródła: Zs3.sanok.pl
Wirtualne Muzeum Motoryzacji 212.182.80.149/wmm
PODBIELSKI Zdzisław - Wielka encyklopedia wytwórni samochodów t. 1 A-D; PPUH "Adi", Łódź, 1992
NIE dla ACTA!
matus187
Weteran BusForum
Weteran BusForum
 
Posty: 141
Dołączył: środa, 4 stycznia 2012, 17:32

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez matus187 » sobota, 12 maja 2012, 11:15

Jeśli ktoś nie oglądał to do 18 maja na stronie: http://tvnplayer.pl/programy-online/leg ... 12574.html można oglądać Legendy PRL-u z Sanockiej fabryki.
Pozdrawiam.
Polakov
Fachowiec BusForum
Fachowiec BusForum
 
Posty: 255
Dołączył: środa, 23 grudnia 2015, 17:17
Lokalizacja: Lubelskie

Re: Co się dzieje z historia.autosan.pl?

Postprzez Polakov » wtorek, 5 lipca 2016, 21:27

Strona jest przeniesiona - http://autosan.cba.pl/ .
Odpowiedz